Damon Damianos
KALİMERHABA
Yazarın Diğer Yazıları

31-07-2018
44 χρόνια, 1974-2018: Επτά (επίκαιρα) συμπερά...

24-07-2018
«Ανήκομεν τελικά οριστικά εις την Δύσ...

17-07-2018
Η κυβέρνηση θα αποζημιώσει μέσω των ΠΣ...

09-07-2018
Η μάχη της γραβάτας ενόψει μιας μακράς...

19-04-2018
Σεισμικές αλλαγές από την απλή αναλογ...

09-03-2018
Ας μιλήσουμε επιτέλους χωρίς ταμπού γ...

23-02-2018
Οι ατελείς θεσμικές παρεμβάσεις στα μ...

08-02-2018
Η ΤΕΞ μπροστά σε μια νέα ιστορική πρόκ...

15-05-2017
Θα γεμίσουν με διόδια την Εγνατία με μ...

09-05-2017
Οι εκλογές απομακρύνονται όχι όμως κα...

02-05-2017
Τι είπε στα Αρριανά ο Υπουργός Ενημέρω...

24-04-2017
41 καταδίκες για παραβιάσεις ανθρωπίνω...

17-04-2017
Οι 40 δύσκολες μέρες για το μέλλον της ε...

10-04-2017
Λιγότερα στρατιωτικά γεγονότα στα νέα...

03-04-2017
UNICEF: Η φτώχεια χτυπά τα μισά παιδιά της...

29-03-2017
Στο Διδυμότειχο κάηκε κομμάτι του πολ...

20-03-2017
Να ορθώσουμε ανάστημα στις προκαταλήψ...

14-03-2017
Η 9η Μαρτίου, ημέρα ντροπής για την Ευρ...

06-03-2017
Η συζήτηση για την ανάπτυξη της Θράκης...

27-02-2017
Να σεβαστούμε την Μειονότητα για να πρ...

28-03-2016
Ένοχος για τη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα ο Κάρατζιτς
Ένοχος για τη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα, για εγκλήματα πολέμου αλλά κι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αυτή ήταν η ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τον πρώην πολιτικό ηγέτη των Σέρβων της Βοσνίας Ράντοβαν Κάρατζιτς, τον οποίο και καταδίκασε σε 40 χρόνια φυλάκισης.

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς έκατσε σήμερα στο σκαμνί του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αντιμετωπίζοντας 11 κατηγορίες, για τις 10 εκ των οποίων κρίθηκε ένοχος.

Ο πάλαι ποτέ ηγέτης των Σέρβοβόσνιων Ράντοβαν Κάρατζιτς φέρει ατομική ποινική ευθύνη για την τρίχρονη πολιορκία του Σαράγεβο, πρωτεύουσας της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, αποφάνθηκε το διεθνές δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Κατά την πολιορκία, στο πλαίσιο του πολέμου στη Βοσνία μεταξύ 1992 και 1995, έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες άνθρωποι.

Διαβάζοντας την ετυμηγορία, ο δικαστής Ο-Γκον Κουόν τόνισε ότι η πολιορκία του Σαράγεβο, πόλης η οποία κατοικείτο από Βόσνιους Μουσουλμάνους, Σερβοβόσνιους και Κροάτες της Βοσνίας, κατά την οποία οι κάτοικοι γίνονταν στόχοι όλμων και ελεύθερων σκοπευτών των σερβοβοσνιακών δυνάμεων, δεν θα μπορούσαν να λάβουν χώρα χωρίς την έγκριση του Κάρατζιτς.

Ο δικαστής σημείωσε ακόμη ότι η εντολή για κατάληψη της Σρεμπρένιτσα, πριν τη μεγάλη σφαγή 8.000 αμάχων Βόσνιων Μουσουλμάνων, δόθηκε από εκείνον.

Το χρονικό προς τη σφαγή

Στη Βοσνία, οι Μουσουλμάνοι αντιπροσώπευαν τη μεγαλύτερη ενιαία ομάδα του πληθυσμού από το 1971. Πολλοί Σέρβοι και Κροάτες μετανάστευσαν κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο δεκαετιών, και σε μια απογραφή πληθυσμού του 1991 στη Βοσνία, στα 4 εκατομμύρια πληθυσμού, το 44% ήταν Βόσνιοι, το 31% Σέρβοι, και το 17% Κροάτες. Οι εκλογές που διεξήχθησαν στα τέλη του 1990 οδήγησαν σε διάσπαση την κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ των κομμάτων που εκπροσωπούσαν τις τρεις εθνότητες, με επικεφαλής τον Βόσνιο Αλία Ιζετμπέκοβιτς.

Καθώς οι εντάσεις αύξαναν μέσα και έξω από τη χώρα, ο Σερβοβόσνιος ηγέτης Ράντοβαν Κάραζιτς και το Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα του παραιτήθηκε από την κυβέρνηση και δημιούργησε τη «Σερβική Εθνική Συνέλευση».

Την πρώτη Μαρτίου 1992 στην Βοσνία διεξάγεται δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία (29 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου του 1992). Στις 3 Μαρτίου ο Πρόεδρος Ιζετμπέκοβιτς διακηρύσσει την ανεξαρτησία της Βοσνίας.

Μη επιθυμώντας την ανεξαρτησία της Βοσνίας, οι Σέρβοι της Βοσνίας, ήθελαν να είναι μέρος ενός κυρίαρχου σερβικού κράτους στα Βαλκάνια, μια «Μεγάλη Σερβία», την οποία οι Σέρβοι αυτονομιστές οραματίζονταν από καιρό. Στις αρχές Μαΐου του 1992, δύο ημέρες μετά την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Βοσνίας από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα (προδρόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης), σερβοβοσνιακές δυνάμεις, με την υποστήριξη του Μιλόσεβιτς και τον γιουγκοσλαβικό (κυριαρχούμενο από Σέρβους) στρατό εξαπέλυσαν επίθεσή, βομβαρδίζοντας την πρωτεύουσα της Βοσνίας, το Σεράγεβο.

Επιτέθηκαν σε πόλεις με μεγάλο πληθυσμό Βοσνίων, όπως τις Zvonik, Foca και Visegrad, ενώ ακολούθησε η βίαιη εκδίωξη Βοσνίων πολιτών από την περιοχή, διαδικασία που αργότερα χαρακτηρίστηκε ως εθνοκάθαρση.

Αν και οι κυβερνητικές δυνάμεις της Βοσνίας προσπάθησαν να αμυνθούν, κάποιες φορές με τη βοήθεια του κροατικού στρατού, οι σερβοβοσνιακές δυνάμεις είχαν τον έλεγχο σχεδόν των 3/4 της χώρας στο τέλος του 1993.

Οι περισσότεροι Κροατοβόσνιοι είχαν εγκαταλείψει τη χώρα ενώ ένας σημαντικός αριθμός Βοσνίων παρέμενε σε μικρότερες πόλεις. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), αρνήθηκε να παρέμβει στη σύγκρουση στη Βοσνία, αλλά μια εκστρατεία από τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια στα θύματα του πολέμου που είχαν εκτοπιστεί και τραυματιστεί ή υποσιτίζονταν.

H Σφαγή της Σρεμπρένιτσα:
Ιούλιος 1995

Μέχρι το καλοκαίρι του 1995, τρεις πόλεις στην ανατολική Βοσνία, η Σρεμπρένιτσα, η Ζέπα και η Gorazde παρέμεναν υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης της Βοσνίας. Ο ΟΗΕ είχε κηρύξει αυτά τα περίκλειστα εδάφη ως «ασφαλή καταφύγια», το 1993, ώστε να είναι αφοπλισμένα να προστατεύονται από διεθνείς ειρηνευτικές δυνάμεις.

Ωστόσο, στις 11 Ιουλίου, o σερβοβοσνιακός στρατός υπό τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς εισέρχεται στην κωμόπολη της Νότιας Βοσνίας και ύστερα από μικρή αντίσταση την καταλαμβάνει.

Στη συνέχεια, σερβικές δυνάμεις χώρισαν τους Βόσνιους στη Σρεμπρένιτσα, βάζοντας τις γυναίκες και τα κορίτσια σε λεωφορεία και στέλνοντάς τους σε βοσνιακό έδαφος. Μερικές από τις γυναίκες έπεσαν θύματα βιασμού ή σεξουαλικής επίθεσης, ενώ οι άντρες και τα αγόρια που παρέμειναν πίσω εκτελέστηκαν αμέσως ή μεταφέρθηκαν σε χώρους μαζικής θανάτωσης. Εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν από τις σερβικές δυνάμεις στη Σρεμπρένιτσα από 7.000 ως 8.000 άνθρωποι.

Στις δίκες που ακολούθησαν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) τα εγκλήματα των σερβικών δυνάμεων στη Σρεμπρένιτσα χαρακτηρίστηκαν επίσημα ως πράξη γενοκτονίας.
Haber Arama  

© 2015 Site Sahibi Gündem Gazetesidir.
info@gundemgazetesi.com