Batı Trakya Türk Azınlığının kronik sorunlarından müftülük ve vakıflar meselesi uzun yıllardır devam ediyor. Vakıflar sorunu 1968’den (Cunta dönemi) bu yana varlığını sürdürürken, müftülük meselesi 1985’ten beri çözüm bekliyor.

Yunanistan devleti, bu iki soruna azınlığın taleplerine cevap verecek bir yaklaşımdan ısrarla uzak duruyor. Son dönemde, tayinli müftüler ve tayinli vakıf idarelerine azınlık içinde meşruiyet kazandırma amacıyla yapılan bazı girişimler göze çarpıyor. Devlet yetkililerinin desteğiyle, azınlık tarafından tanınmayan tayinli yapılar etkili hale getirilmeye çalışılıyor. Bu süreçte, tayinlilerin azınlık toplumunun yasal ve meşru temsilcisiymiş gibi algılanması hedefleniyor.

Tayinli müftü ve tayinli vakıf idaresine nüfuz kazandırma, güç devşirme operasyonlarından biri de dün dün, Gümülcine Celal Bayar Azınlık Ortaokulu – Lisesi öğrencileri üzerinden gerçekleştirildi. Okulda görevli iki Yunanlı öğretmen bir sınıfı Eski Cami’ye eğitim gezisine götürdü. Bu heyeti camide, Gümülcine tayinli müftüsü ve tayinli vakıflar idaresi başkanı karşıladı.

Gümülcine Vakıflar İdaresinin öğrencilerin ziyareti ve karşılanmasıyla ilgili olarak sosyal medyada paylaştığı fotoğraf, sadece bir eğitim ziyareti olarak sunulsa da, aslında ciddi soru işaretlerini beraberinde getiriyor. Olay, çocukların eğitim amaçlı bir faaliyet yerine, tayinli yetkililere meşruiyet kazandırma ve halkla ilişkiler aracı olarak kullanıldığı izlenimini veriyor.
Peki, bu ziyaret nasıl organize edildi?

Okul müdürü haberdar mıydı?

Öğrencileri karşılayacak ve rehberlik edecek kişiler hakkında bilgi verildi mi?

Velilerin onayı alınmış mıydı?

Velilerin ziyaretin detayları hakkında bilgisi var mıydı?

Şimdilik bu sorular cevapsız kalırken, öğrencilerin böyle bir gündemin parçası haline getirilmesi ciddi endişeler yaratıyor. Eğitim kurumları, çocukları politik meselelerin aracı haline getirmemelidir.

Ne yazık ki Gümülcine’deki bu ziyaret, eğitim amacını aşarak tayinli müftü ve vakıf idaresine görünürlük ve meşruiyet kazandırmayı hedefleyen bir faaliyet olarak karşımıza çıkıyor. Bu durum, sadece çocukların kullanılması değil, toplumun dışarıdan müdahale ile manipüle edilmesi girişimi olarak da değerlendirilebilir.

Batı Trakya Türk toplumu, müftülük ve vakıflar konusundaki taleplerini ve beklentilerini net bir şekilde ortaya koymuştur. Bu tür halkla ilişkiler faaliyetleri ise toplumun iradesini hiçe sayan, çocukları araçsallaştıran ve toplumsal meşruiyet algısını çarpıtan uygulamalardır. Gümülcine’deki bu ziyaret, bu gerçeği gözler önüne sermektedir. Ayrıca benzer uygulamalara karşı toplumun daha bilinçli ve uyanık olması gerektiğini göstermektedir.

Son olarak bir Türk atasözümüzü hatırlayalım: “Taşıma suyla değirmen dönmez.”